Zorgbemiddelaar Anneke van Immerzeel heeft het er druk mee. Zij is het eerste aanspreekpunt voor mensen die overwegen of locatie Davidshof een goede plek voor hen is.

Gelukkig wordt ze hierbij in deze periode ondersteund door een aantal collega’s. Anneke: ‘Dat is ook wel nodig, want we hebben er ineens een locatie bij. En mijn werk op de locatie Vathorst gaat ook gewoon door.’

Lees verder voor een aantal voorbeelden van vragen die mantelzorgers hebben over kleinschalig wonen voor mensen met dementie.

Zorgbemiddelaar Anneke van Immerzeel heeft het er druk mee. Zij is het eerste aanspreekpunt voor mensen die overwegen of locatie Davidshof een goede plek voor hen is.

Gelukkig wordt ze hierbij in deze periode ondersteund door een aantal collega’s. Anneke: ‘Dat is ook wel nodig, want we hebben er ineens een locatie bij. En mijn werk op de locatie Vathorst gaat ook gewoon door.’

Hieronder volgen een aantal voorbeelden van vragen die mantelzorgers hebben over kleinschalig wonen voor mensen met dementie.

Een borreltje drinken in de stad
‘Mijn vader gaat elke dag even de stad in. Hij weet zonder problemen de weg van zijn huis naar de stad, en terug, te vinden. Kan hij dat blijven doen?’

Het is voor familie belangrijk om te weten in hoeverre hun familielid letterlijk de ruimte heeft om zich zelfstandig in en buiten het Gasthuis te bewegen. ‘In elk geval hebben bewoners de gelegenheid om zich door de hele afdeling – dus niet alleen de eigen etage – vrij te bewegen.’ In overleg met de bewoner en zijn familie wordt bekeken in hoeverre het veilig is voor de bewoner buiten het Gasthuis. Belangrijk uitgangspunt hierbij is de kwaliteit van leven van de bewoner in relatie tot eventuele risico’s. De familie speelt hierin een belangrijke rol door bijvoorbeeld samen een aantal malen de weg van de nieuwe woonplek naar de stad gaan lopen.

Geen groepsmens
Familie heeft vaak de angst dat hun familielid niet zal passen in een groep. ‘Moeder is geen groepsmens’ en vragen of hun familielid op de eigen kamer mag eten of zich terug mag trekken. De ervaring van Anneke is echter, dat vrijwel elke bewoner vanaf het begin wel een eigen plekje in de groep vindt. En natuurlijk kunnen bewoners tijd doorbrengen in hun zit/slaapkamer voor wat privacy of rust. Ook hierbij staat kwaliteit van leven van de bewoner voorop.

Regelneef
Anneke werkt ongeveer 13 jaar met veel plezier als zorgbemiddelaar, waarvan ruim 4 jaar in het St. Pieters en Bloklands Gasthuis. Haar voornaamste taak is om ervoor te zorgen dat mensen met een zorgvraag op de juiste plek terechtkomen. ‘Daarvoor moet ik van alles regelen: zoals informatie geven aan cliënten, mantelzorgers en verwijzers, het aanvragen van indicatie en contact houden met cliënten die op de wachtlijst staan.’

Haar kantoor ziet eruit als een gezellige huiskamer maar dan met een bureau erin. Rondkijkend word het me al snel duidelijk dat zij een fan is van de stad Amersfoort en het Koninklijk huis. ‘Kijk, pas gekocht op de rommelmarkt’, en trots houdt ze een melkbeker omhoog met de toenmalige prinses Beatrix erop. ‘Een collectors item!’

Anneke heeft een groot netwerk in Amersfoort. Ze heeft veel contacten met zorgbemiddelaars van andere zorgorganisatie. En ze kent alle zorgorganisaties in de regio. ‘Dat moet ook wel, want soms kan ons Gasthuis niet bieden wat de cliënt vraagt en dan verwijs ik door naar een organisatie die dat wel te bieden heeft. Want mensen moeten wel op de juiste plek terechtkomen, toch?’